هستی

همواره با جمعیت فریاد بزن. تنها راه مصون ماندن اینست.
جورج اورول – 1984

عقیده‌اش را عوض کرده بود.
جورج اورول – 1984

به تن عریان و جوان او، آن چنانکه در خواب دیده بود، فکر می‌کرد. در تخیلش او هم ابلهی مثل دیگران بود، با کله‌ای انباشته از دروغ و نفرت و احساسی چون یخ. فکر از دست دادن او و لغزیدن آن تن سفید و جوان از دست‌هایش، آتش تب در جانش افکند.
جورج اورول – 1984

دوستت دارم…
- با دیدن این جمله آرزی زنده ماندن از اعماق وجودش برجوشیده بود و دست زدن به خطرهای کوچک احمقانه می نمود.
جورج اورول – 1984

ادعای حزب مبنی بر بهبود شرایط زندگی باید پذیرفته می‌شد، چون هیچ معیاری برای محک آن وجود نداشت.
جورج اورول – 1984

بلیط بخت آزمایی برای آنان اگر نه تنها دلیل، که دلیل اصلی زنده ماندنشان بود. مایه‌ی شادی و لودگی‌شان بود، موتو حرکت و محرک فکریشان.
جورج اورول- 1984

آیا زندگی پیش از انقلاب بهتر از حالا بود؟
1984 – جورج اورول

آرمان حزب چیزی بود ترسناک و درخشان، عالمی از فولاد و سیمان، ماشین های هیولاوار و سلا‌ح های مخوف، ملتی از رزمندگان و متعصبین که در وحدت کامل پیش بروند. همه یک فکر داشته باشند و شعاری یکسان را فریاد بزنند.
1984 – جورج اورول

و با این حال، برای یک لحظه، در آن فریاد که تنها از حلقوم چند صد نفری بیرون می‌آمد، چه قدرت هراس آوری طنین انداز شده بود. با این همه چرا نمی توانستند درباره‌ی هر چیزی که اهمیت داشت، فریاد بکشند؟
تا آگاه نشده‌اند، هیچ‌گاه عصیان نمی‌کنند و تا عصیان نکنند، آگاه نمی‌شوند.
1984 – جورج اورول

اگر امیدی باشد در رنجبران نهفته است.
1984 – جورج اورول

تمام تاریخ لوحی محفوظ بود که به تناسب ضرورت پاک می شد و دوباره رقم زده می شد.
1984 – جورج اورول

قلم را در جوهر کرد و چنین نوشت :
به آینده یا گذشته، به زمانی که اندیشه آزاد است و آدم ها با یکدیگر تفاوت دارند و تنها زندگی نمی کنند. به زمانی که حقیقت وجو دارد و شده را ناشده نتوان کرد.
1984 – جورج اورول

چیزی از آن تو نبود جز چند سانتی متر مکعب درون کاسه‌ی سرت.
1984- جورج اورول

مراسم دو دقیقه‌ای نفرت را، اجبار شرکت در آن وحشت انگیز نمی‌کرد. مایه‌ی وحشت این بود که پرهیز از نپیوستن به دیگران محال بود.
1984- جورج اورول

جنگ صلح است.
آزادی بردگی است.
نادانی توانایی است.
1984 – جورج اورول